Szkoła Podstawowa im. Batalionów Chłopskich w Sadowiu Gimnazjum im. ppłk Wł. Zwiejskiego ps. "Jaruga" Szkoła Podstawowa w Biskupiacach

O szkole

INFORMACJA O ZESPOLE SZKÓŁ W SADOWIU.

Zespół Szkół w Sadowiu zatrudnia łącznie 38 nauczycieli i 12 pracowników obsługi tym 2 w księgowości, 3 w stołówce, 5 sprzątaczek, kierowcę i konserwatora. Dysponuje autobusem szkolnym dowożącym dzieci z kierunku północnego gminy, zaś z innych kierunków dzieci korzystają z autobusów kursowych a szkoła kupuje bilety.

Do SP w Sadowiu przypisanych jest 16 nauczycieli w tym 2 w oddziałach zerowych, 12 pełnozatrudnionych i 2 na część etatu, uczących 200 uczniów w klasach I-VI i 36 w 2 oddziałach zerowych.

Do SP w Biskupicach przypisanych jest 9 nauczycieli uczących 23 uczniów w klasach I, II, III,IV i VI i 3 w oddziale zerowym.
Do Gimnazjum w Sadowiu przypisanych jest 13 nauczycieli uczących 96 uczniów w  klasach Iab, II, IIIab .

SP i Gimnazjum w Sadowiu mieści się we wspólnym kompleksie trzech obiektów – stary budynek o powierzchni użytkowej 657 m2, część nowa z 1997 roku o powierzchni użytkowej 1425 m2 i sali gimnastycznej z 2003 roku o powierzchni użytkowej 770 m2.

SP w Biskupicach mieści się w dwóch oddzielnych budynkach wykorzystując łącznie 8 sal lekcyjnych.

Szkoła Podstawowa w Biskupicach tel. 68 92 996
Szkoła Podstawowa im. Batalionów Chłopskich w Sadowiu
Gimnazjum im. ppłk Władysława Zwiejskiego ps. „Jaruga”w Sadowi.

HISTORIA SZKOŁY W SADOWIU od 1864 r.

 

 

Historia Szkoły Podstawowej w Sadowiu sięga XIX w., a jej istnienie jest nierozerwalnie związane z ukazem uwłaszczeniowym cara rosyjskiego Aleksandra II z 1864 r. W wyniku tego ukazu wydzielono w sąsiedztwie Kościoła trzy morgi gruntu, co umożliwiło wybudowanie Szkoły Powszechnej w Ruszkowie. Staraniem miejscowych władz wybudowano drewniany budynek, w którym mieściła się jedna klasa i mieszkanie dla kierownika szkoły. Nauka w szkole odbywała się od 1871 roku w języku rosyjskim, co w konsekwencji doprowadziło do strajku szkolnego w 1905 roku. Uczniowie rzucali kałamarzami w portret cara, wyrażając tym samym sprzeciw wobec polityki rusyfikacji.

W 1914 roku przystąpiono do budowy pięcioizbowej podpiwniczonej szkoły. Koszty budowy w 75% pokryła ludność miejscowa, pozostałe 25% sfinansowały władze państwowe. Działało już wówczas siedem oddziałów klasowych. Szkoła cieszyła się dużą popularnością, ze względu na wysoki poziom nauczania. Zwracano szczególną uwagę na naukę języka ojczystego i kaligrafię (umiejętność pięknego i wyraźnego pisania). Dostęp do szkoły był ograniczony. Przyjmowano głównie dzieci z zamożnych rodzin. Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości w 1918 roku język ojczysty powrócił do polskich szkół.

W latach 1924 -1925 kierownikiem Szkoły Powszechnej w Ruszkowie był Jan Adamski, z którym współpracowali nauczyciele: Adamska, Daśkiewicz, Snopkiewicz.

Od 1932 roku, tj. od wprowadzenia w życie ustawy jędrzejowskiej objęto wszystkie dzieci począwszy od siódmego roku życia siedmioletnim obowiązkiem szkolnym. Dzięki temu liczba dzieci uczęszczających do szkoły znacznie wzrosła.

W latach trzydziestych stanowisko kierownika szkoły pełnił Jan Gryźniak.

W pierwszych latach okupacji niemieckiej z programu nauczania usunięto historię, patriotyczne elementy języka polskiego i geografię Polski. W celu uniemożliwienia nauczania zabronionych przedmiotów już w grudniu 1939 roku ukazało się pismo urzędu Generalnego Gubernatora zalecające kierownikom szkół natychmiastowe zebranie podręczników do historii, geografii i języka polskiego. Grono nauczycielskie szkoły w Ruszkowie z narażaniem życia ukrywało podręczniki i wartościowe książki, nie dopuszczając do zniszczenia ich przez Niemców. Podczas okupacji prowadzono w szkole tajne nauczanie, które miało początkowo charakter działań niezorganizowanych i samorzutnych. Najczęściej było to nauczanie realizowane w ramach jawnej szkoły powszechnej, tzn. na legalnych lekcjach przerabiano zakazane przedmioty. Na tajnych kompletach nauczano tylko te przedmioty, które zostały zakazane przez okupanta. Wśród nauczycieli prowadzących tajne nauczanie wyróżnić należy ówczesnego kierownika szkoły Jana Gryźniaka, nauczycieli: Jana Dużaka, Teodozję Wąs i Józefa Nogala.

W okresie okupacji prowadzono także pracę oświatową wśród dorosłych, początkowo przez Józefa Nogala a po nim funkcję głównego działacza oświaty dorosłych przejął Stanisław Kasiński.

W budynku szkolnym w Ruszkowie w latach okupacji odbywały się szkolenia żołnierzy Batalionów Chłopskich. W piwnicy, gdzie składowano opał, ukryta była pod podłogą broń. W wyniku działań wojennych 1 sierpnia 1944 roku pociskami artyleryjskimi szkoła została zniszczona.

Po zakończeniu wojny sprowadzono poniemiecki barak i złożono go w Sadowiu (w miejscu dzisiejszego Urzędu Gminy). W baraku znajdowały się cztery izby lekcyjne i kancelaria szkoły. Warunki lokalowe szkoły ze względu na wzrastającą liczbę uczniów stały się wręcz tragiczne, dlatego też kierownictwo szkoły reprezentowane przez Józefa Nogala (kierownik szkoły w latach 1945 -1953) i społeczeństwo gminy Sadowie podjęło starania zmierzające do budowy nowej szkoły. Plany te były skazane jednak na niepowodzenie, ponieważ w okresie powojennym brakowało środków pieniężnych.

Na początku lat pięćdziesiątych podjęto starania zmierzające do przekazania budynku Urzędu Gminy (dziś nasz stary budynek) na rzecz szkoły. Zakończyły się one połowicznym sukcesem. Szkole oddano część budynku, z której utworzono sześć sal lekcyjnych oraz mieszkanie dla kierownika szkoły. W budynku tym funkcjonowały obok szkoły biuro Gromadzkiej Rady Narodowej i posterunek Milicji Obywatelskiej. W powojennym baraku pozostała jedna sala lekcyjna, biblioteka gromadzka i świetlica. W końcu lat pięćdziesiątych przeniesiono posterunek milicji, w ten sposób przybyły dwie izby (sala lekcyjna 202 i magazyn pomocy do fizyki i chemii 203).

Funkcję kierownika szkoły w latach 1953 - 1955 pełniła Cecylia Majewska, od roku 1955 Józef Mrozik. W okresie tym uczęszczało do szkoły około 150 dzieci. Kadrę nauczycielską stanowili: Wincentyna Mrozik, Józefa Cybula, Regina Żelazowska, Irena Mucha, Tadeusz Kuchniak, Alfred Machula.

Od 1945 roku szkoła nosiła nazwę Szkoła Podstawowa Ruszków w Sadowiu, natomiast od 1975 roku Szkoła Podstawowa w Sadowiu.

Liczba dzieci uczęszczających do szkoły stale rosła. Budynek stawał się coraz ciaśniejszy i nieprzystosowany do zajęć szkolnych. Nauka odbywała się także w pomieszczeniach piwnicznych, gdzie mieściły się dwie klasy lekcyjne.

Na początku lat sześćdziesiątych powstał projekt budowy Gromadzkiej Rady Narodowej. Wówczas to kierownictwo szkoły, władze i nauczyciele podjęli starania, aby rozpocząć budowę nowej szkoły, a nie jak zamierzano budynku administracyjnego władz lokalnych. Projekt jednak upadł. Po zakończeniu budowy lokalu Gromadzkiej Rady Narodowej szkoła zajęła cały budynek. Mimo to warunki lokalowe nie spełniły potrzeb utworzonej w 1965 roku ośmioklasowej Szkoły Podstawowej w Sadowiu. Dalsze starania zmierzające do poprawy sytuacji lokalowej wpłynęły na wyrażenie zgody przez ówczesne władze na dobudowę piętra do istniejącego budynku. W 1967 roku rozpoczęto budowę, którą zakończono w roku następnym. Szkoła powiększyła się o dwie sale lekcyjne 207 i 208 i małą salkę biblioteki szkolnej - dziś łącznik m. starym i nowym budynkiem.
W tym samym czasie doprowadzono wodę i zainstalowano centralne ogrzewanie. Czyniono nadal starania o wybudowanie sali gimnastycznej. Sporządzano plany, zaczęto gromadzić materiały budowlane, jednak z braku środków finansowych i sprzyjającej atmosfery zaniechano budowy.

W wyniku przeprowadzonej reformy administracyjnej w połowie lat siedemdziesiątych utworzono Zbiorczą Szkołę Gminną w Sadowiu. W skład nowej jednostki szkolnej dodatkowo weszły Szkoła Podstawowa w Zwoli i Szkoła Podstawowa w Zochcinie, które zostały zlikwidowane.

W latach 1976 - 1984 funkcję dyrektora szkoły pełnił pan Jan Jurys, w latach 1984 - 1991 mgr Tadeusz Kuchniak. W tym okresie podjęto działania zmierzające do nadania szkole imienia Batalionów Chłopskich. Z inicjatywy Krajowej Komisji ds. byłych Żołnierzy Batalionów Chłopskich, dyrektora szkoły i Rady Pedagogicznej rozpoczęto przygotowania do nadania szkole imienia Batalionów Chłopskich. Organizacja BCh prężnie działała w okresie okupacji niemieckiej na terenie gminy Sadowie. Z Ruszkowa pochodził Komendant BCh obwodu opatowskiego ppłk Władysław Zwiejski ps. ,,Jaruga".

W latach 1991 - 1996 funkcję dyrektora szkoły pełnił mgr Zbigniew Jezierski.

Na podstawie zarządzenia Kuratora Oświaty w Tarnobrzegu w oparciu o ponowny wniosek Rady Pedagogicznej, Samorządu Uczniowskiego oraz Komitetu Rodzicielskiego z dnia 24 listopada 1993 roku nadano Szkole Podstawowej w Sadowiu imię Batalionów Chłopskich oraz prawo posiadania sztandaru. Oficjalne uroczystości odbyły się 22 maja 1994 roku. W uroczystości wzięli udział przedstawiciele Kuratorium Oświaty w Tarnobrzegu, byli żołnierze Batalionów Chłopskich, Grono Pedagogiczne, ksiądz proboszcz Parafii w Ruszkowie, uczniowie oraz mieszkańcy Gminy Sadowie.

Ze względu na stale wzrastającą liczbę uczniów stary budynek szkolny przestał być funkcjonalny. Dlatego też podjęto starania zmierzające do budowy nowego budynku i rozpoczęto budowę nowoczesnej szkoły.

W latach 1996 - 2002 funkcję dyrektora Szkoły Podstawowej pełnił mgr inż. Karol Błaszczuk.

W 1997 r. zakończono budowę. Oficjalne otwarcie nowego budynku szkolnego nastąpiło 1 września 1997 roku i połączone było z wojewódzką inauguracją roku szkolnego 1997/1998. Uroczystość rozpoczęła się Mszą Świętą, którą koncelebrował Ksiądz Biskup Edward Frankowski z Księdzem Kanonikiem Proboszczem Parafii Ruszków Henrykiem Świtkiem i Proboszczem Parafii Biskupice Księdzem Markiem Dankiem.
W inauguracji udział wzięli: Tarnobrzeski Kurator Oświaty Anna Tabor, Wiceminister Edukacji Prof. Stanisław Pastuszka, Senator i Wójt Gminy Piotr Stępień, Wojewoda Tarnobrzeski Paweł Stawowy, przedstawiciele Rady Gminy w Sadowiu, nauczyciele, uczniowie oraz mieszkańcy gminy w tym delegacja byłych żołnierzy BCh ze sztandarem i zaproszeni goście.

Budynek szkolny powiększył się o 10 nowych sal lekcyjnych bogato wyposażonych w meble szkolne i środki dydaktyczne, oraz fundamenty pod salę gimnastyczną.

Od 1 września 1999 r. wprowadzono nowy ustrój szkolny powołujący 6-letnią szkołę podstawową i gimnazjum. Dyrektorem Gimnazjum w Sadowiu został mgr Andrzej Gierczak,a szkoła mieściła się w starym budynku, który został wyremontowany. Gimnazjum od października 2000 roku nosi imię ppłk Władysława Zwiejskiego ps. ,,Jaruga".

Od 1 września 2002 roku Rada Gminy w Sadowiu utworzyła Zespół Szkół, a dyrektorem wyłonionym w konkursie został mgr inż. Karol Błaszczuk, który powołał zastępców Szkół Podstawowych i Gimnazjum:

1. Szkoła Podstawowa w Sadowiu - mgr Małgorzata Chudzik, od 2003 r. mgr Krystyna Jezierska.

2.Szkoła Podstawowa w Biskupicach - mgr Anna Nowak.

3. Gimnazjum w Sadowiu- mgr Andrzej Gierczak, od 2003 r. mgr Małgorzata Chudzik.

 

W 2002 r. oddano do użytku salę gimnastyczną o powierzchni 769 m2, z czego parter 536 m2 (boisko o wymiaracy 12mx25m z zapleczem)  i piętro o powierzchni 233 m2  z 2 salami użyczonymi przedszkolu, sali komputerowej, zapleczem sanitarnym i na korytarzu widownią.

 

Obecnie Szkoła Podstawowa i Gimnazjum w Sadowiu mieszczą się we wspólnym kompleksie trzech obiektów - stary budynek o powierzchni użytkowej 657 m2 - oddział zerowy i nauczanie zintegrowane, część nowa o powierzchni użytkowej 1425 m2 - parter klasy 4 - 6 SP, piętro Gimnazjum i część sportowa o powierzchni użytkowej 769 m2.

 

Od roku szkolnego 2015/2016 funkcję dyrektora Zespołu Szkół i Gimnazjum pełni mgr Anna Nowak, zaś zastępcami ds. Szkoły Podstawowej w Sadowiu jest mgr Wioletta Zawada, ds. Szkoły Podstawowej w Biskupicach mgr Małgorzata Niedbała.

 

Dalej wspólnie istniejące trzy szkoły Zespołu Szkół w Sadowiu pisząc nową historię oświaty Naszej Gminy.